Na maanden van (verplicht) revalideren na mijn Cochelair Implantaat ben ik sinds gisteren weer aan het werk. En wel bij mijn favoriete opdrachtgever: HCO in Den Haag. Ik kijk Derde Groep Onderzoeken na; dat zijn toetsen van kinderen van alle Haagse basisscholen uit groep 3 . Een leuk, maar secuur werkje, dat ik alweer voor het 4e jaar doe. Nieuw dit jaar is dat er nu digitaal gescoord wordt en dat dus alle resultaten direct in de computer worden ingevoerd. Vooruitgang!

 

Nog even, dan ga ik een mooi 2011 goed afsluiten. Ik wil nog graag een laatste CI weblog schrijven voor dit jaar.  Zoals je weet is er zoveel gebeurd in de afgelopen maanden  (van mijn CI operatie tot nu toe).

Ik moet echt zeggen dat er voor mij heel veel is veranderd toen ik een CI kreeg. Maar dan ook echt helemaal en heel positief. Voordat ik geopereerd werd had ik echt geen idee hoe het zou voelen, hoe ik zou veranderen, wat de geluiden waren, en of mijn zelfvertrouwen groot genoeg zou zijn.

Het blijft zo ongelooflijk, want ik ben zo gelukkig, en word elke dag zo blij. Als ik mijn CI ‘s morgens weer aanzet, dan zeg ik altijd `lalala` of 'een,twee,drie,vier, hoedje van papier’. Dan begint mijn dag altijd leuk! Dan een ochtend hoortraining met een cotherapeut; het is tot nu toe heel plezierig om te doen. De cotherapeuten vinden het zelf ook erg leuk om te doen, geloof ik.

Ik merk dat ik veel zelfverzekerder ben geworden nadat het implantaat in mijn leven kwam. Het is voor mij steeds minder onzeker als ik met een wildvreemde sta te praten. Nu  gaat de communicatie veel soepeler en ik merk dat vreemden het ook minder eng vinden om met een dove praten. Ik vind het erg leuk dat ik het gesprek langer kan voeren zonder moeite of miscommunicatie. Dan word ik een echte kwebbelkous! Mijn rug wordt steeds rechter van het zelfvertrouwen; dat vind ik prachtig om mee te maken!

Ik ben heel dankbaar dat ik deze keus mocht maken en dat ik er helemaal voor ben gegaan. Ik wist wel dat de revalidatie heel pittig zou zijn maar, mijn CI gaat altijd mee, voor de rest van mijn leven.  De hoortrainingen zijn helemaal geweldig;  hoop dat ik nog lange tijd kan blijven oefenen. Ik ben mijn vele cotherapeuten heel erg dankbaar voor hun inzet en tijd. Ik zal hen nooit loslaten in mijn leven.

Kortom, hoewel niet iedereen in een Chinese horoscoop gelooft:  dit (oude) jaar is voor de Konijnen, dus ik ben een Konijn. Ik moet dus echt zeggen dat het Jaar van het Konijn heel bijzonder en top is voor mij, zowel zakelijk als privé!

Mijn logopedisten in Leiderdorp zeiden tegen mij: ‘Marlies, je moet even uitrusten; je hebt 10 weken lang intensief getraind met  geluiden en woordjes’. Ik dacht: oh jee, ik vind het lastig om het even los te laten want ik vind erg leuk om te doen. Maar ik heb besloten dat ik 2 weken ga uitrusten en dus gaat de dikke map (hoortrainingen) even in de kast. Dan kan ik lekker genieten van mijn vrije tijd, maar mijn CI blijft aan!

Ik kom zeker weer terug met een CI weblog in 2012!

Nogmaals heel erg bedankt voor je ondersteuning, inzet, geloof  en power!

Een mooi en energiek 2012 toegewenst.

Na 3 maanden uit de running te zijn geweest na mijn CI-operatie, ben ik weer (voorzichtig) aan het werk. De Da Vinci School in Dordrecht, waar ik al eerder heb gewerkt, vroeg mij terug om leerlingendossiers te archiveren. De school is verhuisd naar een nieuwe pand en dit klusje moest nog gedaan worden. Vond het leuk om terug te zijn en heb het met veel plezier gedaan.
Overigens zal ik in januari weer 100% kunnen werken; ik zie ernaar uit.

 

Vandaag is het precies 1 maand geleden dat mijn CI definitief werd aangezet. Ik wil daar graag op toasten omdat ik heel blij ben met mijn CI, om geluiden te mogen horen. En de hoortrainingen en cotherapeuten zijn erg leuk!  Ik heb tot nu toe heel erg genoten van de hoortrainingen, die ik dagelijks drie keer per dag heb. Ik moet bekennen: ik vind het de laatste tijd jammer als ik ‘s avonds naar bed moet en wil eigenlijk mijn CI niet uitzetten, na een dag met gezellige geluiden.  Het blijft zoals ik eerder heb gezegd een godsgeschenk!

De eerste 2 weken ging ik met cotherapeuten naar het LUMC.  Oefenen met de woorden die hoog/laag, hard/zacht en lang/kort zijn. Ik geef een paar voorbeelden:

Krokodil  -  slagtanden
Nijlpaard – neushoorn
Baas – bas
Daak- dak
De krant ligt OP de televisie
De krant ligt ONDER de televisie
Fles-knoop-teen-schop-boek

Na 2 weken moesten we “overstappen” naar Leiderdorp. Daar is een logopedie praktijk die gespecialiseerd is in CI-dragers. Ik vond het jammer dat ik het LUMC de komende tijd minder ga bezoeken want in de wachtkamer zaten ook andere CI-dragers of mensen die misschien in aanmerking kwamen voor een CI en we konden dan onze gevoelens en ervaringen uitwisselen.  Het voelde  altijd bijzonder en goed. De logopedisten Nanda en Christel waren voor mij “wonderful”.  Dankzij hun vertrouwen en optimisme kon ik mijn nieuwe wereld (met CI) goed aan.  

Maar, ik vind het nu ook erg leuk in de logopediepraktijk in Leiderdorp en ik leer zoveel van de logopedisten. Hoe ik klanken, lettergrepen en een melodie kan leren horen. Voor mij is het vaak moeilijk om de letters P en B, M en N kunnen te horen omdat ze in dezelfde groepen zitten bij hoge en/of lage tonen.  Ik geef weer een paar voorbeelden:

Een kilo suiker
3 pakjes margarine
Een fles koffiemelk
Bakker – kunstenaar - oppasser
Dwaal – kwaal
Brei – prei
Hoor – oor
Poem – poen
Paard – baard – maart

Afgelopen weekend hebben mijn moeder en Jan een bijeenkomst georganiseerd om andere mensen te vragen of ze het leuk vinden met mij hoortrainingen te doen. Ik moet wel elke dag 2 tot 3 hoortrainingen blijven doen, en dan met verschillende cotherapeuten.  Er zijn 12 zeer geïnteresseerde mensen die dat graag willen doen, wat voor mij fantastisch is.  Sommigen gaan voor het serieuze werk (hoortrainingen); anderen willen mij diverse soorten geluiden laten horen, zoals verschillende soorten muziek, technische geluiden, films  of de zee.  Wat deze mensen doen is in een woord  TOP!

Ik ben mijn vertrouwde twee cotherapeuten, mijn moeder en Jan, erg dankbaar. Wij hebben samen al heel veel geoefend en doorgezet, en natuurlijk hebben wij ook heel veel plezier intussen.

En, ander goed nieuws, ik mag over 2 weken weer “voorzichtig” beginnen met werken.

 Ik blijf doorgaan, ik blijf oefenen en horen. Met mijn CI.

 

 

 

Afgelopen dinsdag werd mijn CI aangezet, voor de tweede keer en nu definitief  (ik moet nu even lachen want ik hoor mezelf typen.) Het was weer een mooi moment toen ik mijn stem opnieuw hoorde. Ik heb er geen woorden voor,  maar misschien kan je je het wel voorstellen. Ik kreeg een grote werktas mee naar huis;  er zitten verschillende dingen in voor mijn CI apparaat (snoer, dingetjes die ik nu nog niet begrijp, een droogtrommeltje, adapters etc.) Het komt goed.

Ik liep met mijn CI  het ziekenhuis uit en de “geluiden-wereld” ging open voor mij. Ik hoorde meteen geroezemoes van de mensen, rijdende bussen en brommers. Ik had echter helemaal geen idee wat ik allemaal hoorde. Dat komt omdat dit gedeelte van mijn hersenen nooit is geactiveerd. Ik moet taal/geluid  gaan leren kennen, als een peuter eigenlijk. Maar het was een mooie ervaring! Ik was zo nieuwsgierig naar wat alles was.  Kortom, mijn pittige revalidatie was begonnen.

‘s Avonds was ik tamelijk moe en mijn CI ging uit (ik moet hem tot 9 uur aanhouden), maar ik ging met een tevreden gevoel naar bed. De volgende dag kwam Jan en gingen wij de stad in; het was een geweldige ervaring. Ik hoorde koffers met wieltjes, het geluid van brommers en het tikken van hoge hakken. Maar ik had nog steeds geen idee wat die geluiden betekenden. Ik keek voortdurend om mij heen om te kijken welk geluid ik nu weer hoorde. Ik werd vrolijk als ik mijn voetstappen hoorde op de trap en zong een beetje mee, zoiets van tiktak of lalala. Jan en ik moesten de volgende dag weer naar het LUMC voor de hoortrainingen. Logopediste Nanda leerde mij om diverse klanken te leren kennen (heel simpel nog hoor, b.v. aa, oo, uu, ii). Co therapeuten Henny en Jan keken ook mee om ook thuis met mij goed te kunnen oefenen.

Er zijn 3 belangrijke kenmerken van de toon;

· Kort en lang

· Hoog en laag

· Hard en zacht

Ik begon meer te leren, bijvoorbeeld “aavaa, aapaa, aadaa” (verschillen tussen spraakklanken), horen of woorden lang of kort zijn, verschillen in het aantal lettergrepen in een woord, zoals bal of appelstroop. De co therapeuten praten met een mondscherm om te voorkomen dat ik (on)bewust gebruik maak van het mondbeeld (spraakafzien/liplezen).

Ik  moeten dagelijks (volgende week ook) naar het LUMC om daar twee keer een half uur te oefenen met de logopediste dan naar huis verder oefenen (ook twee keer een half uur.) Ik vind het heel erg leuk en heb het erg naar mijn zin.

Ik ben en blijf natuurlijk altijd dove Marlies met een CI, maar dit is voor mij een godsgeschenk.

Eerdere berichten
Hiernaast kunt u het archief bekijken.
Klik op te titel om te lezen.

Marlies Siegers is sinds 2008 werkzaam bij Servicebureau OSN. Op deze pagina houdt zij een weblog bij. Meer informatie over Marlies vindt u hier: klik hier.

Servicebureau OSN biedt diensten op het gebied van opruimen en beheer met het doel omgevingen te ontdoen van wanorde in de ruimste zin van het woord.
Het bedrijf geeft daarbij emplooi aan doven met het doel de dovenemancipatie te bevorderen. We willen onze opdrachtgevers optimaal bedienen en achten hen hoog.